Помощничек
Главная | Обратная связь


Археология
Архитектура
Астрономия
Аудит
Биология
Ботаника
Бухгалтерский учёт
Войное дело
Генетика
География
Геология
Дизайн
Искусство
История
Кино
Кулинария
Культура
Литература
Математика
Медицина
Металлургия
Мифология
Музыка
Психология
Религия
Спорт
Строительство
Техника
Транспорт
Туризм
Усадьба
Физика
Фотография
Химия
Экология
Электричество
Электроника
Энергетика

Прынцыпы арфаграфіі.Напісанні заснаваныя на іх

Арфаграфія-раздзел мовазнаўства,які вывучае правілы перадачы вуснай мовы на пісьме. Яе правілы будуюцца на падставе графікі.Прынцып арфаграфіі-вызначальная,асноўная ідэя,заканамернасць,на якой будуюцца і аб’ядноўваюцца ў групы канкрэтныя правілы напісання.

Асноўныя прынцыпы:1.Фанетычны прынцып – напiсанне лiтарарфаграмсупадае з iх лiт.вымаўленнем. Паводле прынцыпа формулююцца правiлы: акання, якання, дзекання, цекання, прыстаўкi без, прыстаўныя гукi.2.марфалагiчны – захоўвае аднолькавае напісанне марфема, не зважаючы на іх рознае вымаўленне ў розных пазіцыях: рэЗаць-рэЗка,рэЗчык:прыст. на –б, -д, часцiцы не, прыназ без.3.традыцыйны –захаванне правапісанне, якое ўсталявалася раней. выключ.з правiл:дзевяты, дзесяты, семнаццаць.4.дыферынцыйны – выкар.для адрознення слоў або iх форм, якiя супад. у вымауленнi:ужыв.вял.лiтары танк-Танк, мiр –Мiр,канчаткi геаграф. назваў i iменпрыкл, пад Барасавам, з Барысавым.5.словаўтв.- граматычны – напiсанне склад. прыметнiкау i назоунікау вагон-рэстаран, цемна-зялены.6.лексiка-семантычны – адрозн.слоў ад словазлучэнняў светла афарбованы, вельмi шаноўны7.граматычны-аднолькава абазначаць на пісьме асобнае знчаэнне пэўнай граматычнай катэгорыі.

ПАНЯЦЦЕ ПРА ЛЕКСIКУ БЕЛАРУСКАЙ МОВЫ

Лексiка-сукупнасць слоу пэунай мовы. Раздзел мовазнауства, якi выву­чае слоунiавы склад мовы-лексiку, называецца лексiкалогiяй. Лексiчнае значэнне слова-яго змест,адлюсраванне у слове той або iншай з'явы рэчаicнасцi (прадмета, якасцi, дзеяння, стану):легенда-паданне пра пэу­ную асобу, гiстарычную падзею.Граматычнае значэнне удакладняе лексi- чнае i паказвае, што слова належыць да пэунай часцiны мовы, можа (цi не можа) змяняцца-скланяцца,спрагацца, можа (цi не можа)удзельнiчаць у словаутварэннi.

АДНАЗНАЧНЫЯ I МНАГАЗНАЧНЫЯ СЛОВЫ

У кожнай мове есць словы, якiя называюць толькi адзiн прадмет,з'яву, дзеянне(алгарытм,запалка,вяселка);яны называюцца адназначнымi.Словы, што назваюць два,тры i больш прадметау,з'яу,дзеянняу называюцца мна­газначнымi (хлеб). Мнагазначныя словы маюць прамое i пераноснае значэнне.

УЖЫВАННЕ СЛОУ З ПРАМЫМ И ПЕРАНОСНЫМ ЗНАЧЭННЕМ

Слова можа мець прамое і пераноснае значэнні.Усе адназначные словы ўжываюцца з прамым значэннем. Мнагазначныя словы могуць мець не толькі прамыя, але і пераносныя значэнні.

Прамое значэнне слова – гэта асноўнае значэнне, якое замацавалася за ім як пастаяннае.

Пераноснае значэнне слова ўзнікае тады, калі мы пераносім назвы з адной з’явы на другую на другуюна аснове чаго-небудзь.Словы з пераносным значэннем не толькі з’яву, але і змяшчаюць эмацыянальную ацэнку яе, надают пэўнае адценне.

ТЫПЫ ПЕРАНОСУ ЗНАЧЭННЯУ СЛОВА

Адрозніваюць тры асноўные тыпы пераносу, узнікнення новых значняў у слове: метафора, метанімія, сінекдаха. Найбольш часта ў мове ўжываецца метафара.

Метафара – перанос назвы з аднаго прадмета, з’явы на другі на аснове падабенства іх прымет.

Метанімія – замена адной назвы другой назвай на аснове сумежнасці.

Сінекдаха – ужыванне слова як назвы цэлага і часткі гэтага цэлага. Напрыклад, адзіночны лік ужываецца замест множнага і наадварот.

Пераноснае значэнне ў слове з часам можа стаць прывычным і страціць вобразнасць, эмацыянальнасць. У такім выпадку ў слоўніках яно не адзнацаецца як пераноснае: гадзінік адстае, корань слова.

У кантэксце слова мае толькі адно (пераноснае ці прамое) значэнне.

Амонiмы,ix тыпы,стылiстычныя фунцкцыi

Амонiмы – словы, якiя гучаць i пiшуцца аднолькава, але маюць рознае значэнне. Лексiчныя амонiмы – словы аднаго граматычнага класа адной часцiны мовы, яны супадаюць гучаннем I напiсаннем або ва усiх уласцiвых iм формах, або толькi часткова. Паводле гэтага падзяляюць на : Поўныя і няпоўныя.

Поуныя- супадаюць ва усiх граматычных формах. Напр., кавалер1-нежанаты чал, асоба з ордэнамi.

Няпоуныя- супадаюць гучаннем I напiсаннем не ва усiх уласцiвых м граматычных формах. Напр., настойваць1-патрабаваць-неперах, 2-рабiць настойку-перах.

4 тыпы няпоуных амонiмау:

Амаформы у асобных формах- палi-палi




©2015 studenchik.ru Все права принадлежат авторам размещенных материалов.